Kintsugi, is wellicht niet een term die een belletje doet rinkelen. De term komt uit Japan, het is de kunst van het repareren van vazen, schalen en theekopjes. En niet zomaar repareren. Nee repareren, zodanig dat het een nog mooiere vaas, schaal of theekopje wordt dan dat het al was. Eentje met gouden naadjes waardoor je oog juist valt op de imperfectie. Schade, transformatie en heling. Jullie voelen de beeldspraak naar een mediation natuurlijk al aankomen. Ook bij mediation gaat het vaak om beschadiging. Beschadiging doordat je gekwetst bent, je vertrouwen beschaamd is of juist omdat je je in de steek gelaten voelt. Vanuit die gedachte stapelen de ergernissen op, de bom barst. Je spat uit je vel of je implodeert. Dit is vaak het moment dat er een mediator bij gevraagd wordt. In aanwezigheid van elkaar en van een mediator wordt het verhaal verteld. Een verhaal dat altijd meerdere kanten en werkelijkheden kent. Wat de een meer woongenot oplevert, ziet de ander als overlast. Ruimte voor de een, betekent fusie voor de ander. En een gezonde en vreugdevolle arbeidsrelatie is voor nagenoeg iedereen belangrijk, maar echt geen vanzelfsprekendheid. In de metafoor van de kapotte schaal, valt er veel te repareren. Als mediator is er geen groter cadeau dan dat de verbinding tussen partijen weer gaat glanzen.
